Bokmålsordboka
undertvinge
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å undertvinge | undertvinger | undertvang | har undertvunget | undertving! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| undertvungen + іменникundertvunget + іменник | undertvunget + іменник | den/det undertvungne + іменник | undertvungne + іменник | undertvingende |
Походження
kanskje etter lavtyskЗначення та вживання
få herredømme over;
Приклад
- undertvinge enhver motstand;
- undertvinge seg andre med makt