Bokmålsordboka
ufinhet
іменник жіночий або чоловічий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en ufinhet | ufinheten | ufinheter | ufinhetene |
| жіночий | ei/en ufinhet | ufinheta | ||
Значення та вживання
- det å være ufin
Приклад
- gå over streken i ufinhet
- ufin ytring, handling eller lignende
Приклад
- gjestene ble sjokkert over hans ufinheter