Bokmålsordboka
ubesværet, ubesvært, ubesværa
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| ubesværa | ubesværa | ubesværa | ubesværa |
| ubesværet | ubesværet | ubesværede | ubesværede |
| ubesværete | ubesværete | ||
| ubesvært | ubesvært | ubesværte | ubesværte |
Значення та вживання
som skjer uten besvær;
uanstrengt, lett
Приклад
- på en ubesværet måte
- brukt som adverb:
- bevege seg ubesværet mellom ulike sjangre