Bokmålsordboka
tilrane
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å tilrane | tilraner | tilrana | har tilrana | tilran! |
| tilranet | har tilranet | |||
| tilrante | har tilrant |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| tilrana + іменник | tilrana + іменник | den/det tilrana + іменник | tilrana + іменник | tilranende |
| tilranet + іменник | tilranet + іменник | den/det tilranede + іменник | tilranede + іменник | |
| den/det tilranete + іменник | tilranete + іменник | |||
| tilrant + іменник | tilrant + іменник | den/det tilrante + іменник | tilrante + іменник | |
Фіксовані вирази
- tilrane segskaffe seg på urettmessig måte;
tilrive seg, tiltvinge seg- tilrane seg makten