Bokmålsordboka
tidspunkt
іменник середній
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| et tidspunkt | tidspunktet | tidspunkttidspunkter | tidspunktatidspunktene |
Значення та вживання
- (bestemt) tid (3), klokkeslett, dato eller lignende
Приклад
- vi ble enige om et tidspunkt da alle kunne møte;
- på det tidspunktet hadde jeg sovet i to timer
Приклад
- vi burde grepet inn på et tidligere tidspunkt