Bokmålsordboka
svarve
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å svarve | svarver | svarva | har svarva | svarv! |
| svarvet | har svarvet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| svarva + іменник | svarva + іменник | den/det svarva + іменник | svarva + іменник | svarvende |
| svarvet + іменник | svarvet + іменник | den/det svarvede + іменник | svarvede + іменник | |
| den/det svarvete + іменник | svarvete + іменник | |||
Походження
norrønt svarfa ‘kaste til side, velte’Значення та вживання
- gå i bue eller sirkel;svinge
Приклад
- hjulet svarvet sakte rundt
Приклад
- svarve trefat og boller