Bokmålsordboka
stridig
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| stridig | stridig | stridige | stridige |
| ступені порівняння | ||
|---|---|---|
| вищий | найвищий неозначена форма | найвищий означена форма |
| stridigere | stridigst | stridigste |
Значення та вживання
Приклад
- være hard og stridig
- brukt som etterledd i sammensetninger: i strid med
- i ord som
- fornuftsstridig
- lovstridig
- naturstridig
- rettsstridig
Фіксовані вирази
- gjøre noen rangen stridigkonkurrere om førsteplassen;
måle seg med noen;
utkonkurrere- ingen kan gjøre henne rangen stridig