Bokmålsordboka
strante
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å strante | stranter | stranta | har stranta | strant! |
| strantet | har strantet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| stranta + іменник | stranta + іменник | den/det stranta + іменник | stranta + іменник | strantende |
| strantet + іменник | strantet + іменник | den/det strantede + іменник | strantede + іменник | |
| den/det strantete + іменник | strantete + іменник | |||
Значення та вживання
- vokse fort i høyden
Приклад
- det er svært så gutten har strantet i været
- stå spisst opp i været