Bokmålsordboka
belesse
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å belesse | belesser | belessa | har belessa | beless! |
| belesset | har belesset | |||
| belesste | har belesst |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| belessa + іменник | belessa + іменник | den/det belessa + іменник | belessa + іменник | belessende |
| belesset + іменник | belesset + іменник | den/det belessede + іменник | belessede + іменник | |
| den/det belessete + іменник | belessete + іменник | |||
| belesst + іменник | belesst + іменник | den/det belesste + іменник | belesste + іменник | |
Вимова
belesˊseЗначення та вживання
lesse noe eller noen ned
Приклад
- belesset med pakker