Bokmålsordboka
selvjustis, sjøljustis
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| en selvjustis | selvjustisen | selvjustiser | selvjustisene |
| en sjøljustis | sjøljustisen | sjøljustiser | sjøljustisene |
Значення та вживання
det å selv fastsette regler for sin virksomhet der lovverket ikke har noen;
Приклад
- det er en sterk indre selvjustis i gruppen