Bokmålsordboka
radikalisere
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å radikalisere | radikaliserer | radikaliserte | har radikalisert | radikaliser! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| radikalisert + іменник | radikalisert + іменник | den/det radikaliserte + іменник | radikaliserte + іменник | radikaliserende |
Значення та вживання
- gjøre mer ytterliggående;jamfør radikal (2, 1)
Приклад
- de ville radikalisere politikken i partiet;
- ulikhetene radikaliserer de unge
- brukt som adjektiv:
- radikaliserte grupper på ytre høyre
- gjøre gjennomgripende endringer
Приклад
- han ville radikalisere styringen av bedriften