Bokmålsordboka
odontolog
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| en odontolog | odontologen | odontologer | odontologene |
Походження
fra gresk , av odous (genitiv odontos) ‘tann’, jamfør -logЗначення та вживання
person som er utdannet i eller studerer odontologi;