Bokmålsordboka
nødtørftig
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| nødtørftig | nødtørftig | nødtørftige | nødtørftige |
Походження
fra lavtyskЗначення та вживання
- som så vidt er tilstrekkelig;som er mest nødvendig
Приклад
- brensel og nødtørftig mat;
- de fikk bare med seg det nødtørftigste
- tarvelig, sparsom
Приклад
- en nødtørftig ros