Bokmålsordboka
avkjøring
іменник чоловічий або жіночий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en avkjøring | avkjøringen | avkjøringer | avkjøringene |
| жіночий | ei/en avkjøring | avkjøringa | ||
Значення та вживання
- sted der en kan kjøre (1) av fra en (hoved)vei
Приклад
- ta avkjøringen til sentrum
- det å kjøre av fra eller utfor veien
Приклад
- autovernet skal hindre avkjøring fra veien