Bokmålsordboka
kontre
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å kontre | kontrer | kontra | har kontra | kontr!kontre! |
| kontret | har kontret | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| kontra + іменник | kontra + іменник | den/det kontra + іменник | kontra + іменник | kontrende |
| kontret + іменник | kontret + іменник | den/det kontrede + іменник | kontrede + іменник | |
| den/det kontrete + іменник | kontrete + іменник | |||
Значення та вживання
i lagspill: være rask med å gjøre motangrep når motstanderne mister ballen eller pucken i et angrep