Bokmålsordboka
knarte
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å knarte | knarter | knarta | har knarta | knart! |
| knartet | har knartet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| knarta + іменник | knarta + іменник | den/det knarta + іменник | knarta + іменник | knartende |
| knartet + іменник | knartet + іменник | den/det knartede + іменник | knartede + іменник | |
| den/det knartete + іменник | knartete + іменник | |||
Значення та вживання
slå, hakke, hogge
Приклад
- knarte og hogge ved