Bokmålsordboka
innvelge
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å innvelge | innvelger | innvalgte | har innvalgt | innvelg! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| innvalgt + іменник | innvalgt + іменник | den/det innvalgte + іменник | innvalgte + іменник | innvelgende |
Значення та вживання
velge inn
Приклад
- tre nye styremedlemmer skal innvelges;
- bli innvalgt med stort flertall
- brukt som adjektiv:
- innvalgte stortingsrepresentanter