Bokmålsordboka
innsmigre
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å innsmigre | innsmigrer | innsmigra | har innsmigra | innsmigr!innsmigre! |
| innsmigret | har innsmigret | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| innsmigra + іменник | innsmigra + іменник | den/det innsmigra + іменник | innsmigra + іменник | innsmigrende |
| innsmigret + іменник | innsmigret + іменник | den/det innsmigrede + іменник | innsmigrede + іменник | |
| den/det innsmigrete + іменник | innsmigrete + іменник | |||
Значення та вживання
prøve å innynde seg
Приклад
- innsmigre seg hos sjefen