Bokmålsordboka
innramme
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å innramme | innrammer | innramma | har innramma | innram! |
| innrammet | har innrammet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| innramma + іменник | innramma + іменник | den/det innramma + іменник | innramma + іменник | innrammende |
| innrammet + іменник | innrammet + іменник | den/det innrammede + іменник | innrammede + іменник | |
| den/det innrammete + іменник | innrammete + іменник | |||
Значення та вживання
- danne ramme (1, 2) omkring
Приклад
- vakre sandstrender som innrammer øya;
- ansiktet var innrammet av mørkt, bølgende hår;
- fortellingen i boka innrammes av de tidlige 60-årene