Bokmålsordboka
innklage
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å innklage | innklager | innklaga | har innklaga | innklag! |
| innklagde | har innklagd | |||
| innklaget | har innklaget | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| innklaga + іменник | innklaga + іменник | den/det innklaga + іменник | innklaga + іменник | innklagende |
| innklagd + іменник | innklagd + іменник | den/det innklagde + іменник | innklagde + іменник | |
| innklaget + іменник | innklaget + іменник | den/det innklagede + іменник | innklagede + іменник | |
| den/det innklagete + іменник | innklagete + іменник | |||
Значення та вживання
bringe inn for en domstol eller lignende;
Приклад
- innklage et land for menneskerettighetskommisjonen;
- de innklaget saken til Riksadvokaten
- brukt som adjektiv:
- det innklagede firmaet;
- de innklagede sjåførene
- brukt som substantiv:
- innklagede hadde brutt taushetsplikten