Bokmålsordboka
innbringe
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å innbringe | innbringer | innbrakte | har innbrakt | innbring! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| innbrakt + іменник | innbrakt + іменник | den/det innbrakte + іменник | innbrakte + іменник | innbringende |
Значення та вживання
- bringe inn
Приклад
- tyvene ble tatt og innbrakt på politistasjonen
- gi utbytte, gevinst eller lignende
Приклад
- handelen innbrakte flere tusen kroner