Bokmålsordboka
indignasjon
іменник чоловічий
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
| en indignasjon | indignasjonen | indignasjoner | indignasjonene |
Походження
fra latin; jamfør indignertЗначення та вживання
Приклад
- ekte moralsk indignasjon;
- hun ble fylt av indignasjon over behandlingen