Bokmålsordboka
hjemføre, heimføre
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å heimføre | heimfører | heimførte | har heimført | heimfør! |
| å hjemføre | hjemfører | hjemførte | har hjemført | hjemfør! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| heimført + іменник | heimført + іменник | den/det heimførte + іменник | heimførte + іменник | heimførende |
| hjemført + іменник | hjemført + іменник | den/det hjemførte + іменник | hjemførte + іменник | hjemførende |
Значення та вживання
ta noe hjem, særlig fra utlandet
Приклад
- rosene var hjemført fra Danmark
- brukt som adjektiv
- hjemførte rikdommer