Bokmålsordboka
hjemfalle, heimfalle
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å heimfalle | heimfaller | heimfalt | har heimfalt | heimfall! |
| å hjemfalle | hjemfaller | hjemfalt | har hjemfalt | hjemfall! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| heimfalt + іменник | heimfalt + іменник | den/det heimfalte + іменник | heimfalte + іменник | heimfallende |
| hjemfalt + іменник | hjemfalt + іменник | den/det hjemfalte + іменник | hjemfalte + іменник | hjemfallende |
Значення та вживання
om eiendom: gå tilbake til den opprinnelige eier, særlig til stat eller kommune
Приклад
- private kraftverk som hjemfaller til staten;
- gruveeiendommer som er hjemfalt til staten
- brukt som adjektiv
- hjemfalte verdier