Bokmålsordboka
henføre
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å henføre | henfører | henførte | har henført | henfør! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| henført + іменник | henført + іменник | den/det henførte + іменник | henførte + іменник | henførende |
Значення та вживання
- plassere, innordne
Приклад
- henføre noe til en bestemt kategori
Приклад
- henføre alle med sitt spill;
- lytte henført
- brukt som adjektiv
- synge for et henført publikum