Bokmålsordboka
hjemkomme, heimkomme
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å heimkomme | heimkommer | heimkom | har heimkommet | heimkom! |
| å hjemkomme | hjemkommer | hjemkom | har hjemkommet | hjemkom! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| heimkommen + іменникheimkommet + іменник | heimkommet + іменник | den/det heimkomne + іменник | heimkomne + іменник | heimkommende |
| hjemkommen + іменникhjemkommet + іменник | hjemkommet + іменник | den/det hjemkomne + іменник | hjemkomne + іменник | hjemkommende |
Значення та вживання
komme hjem;
jamfør hjemkommet
Приклад
- hun er nettopp hjemkommet fra to ukers ferie