Bokmålsordboka
håndfare, handfare
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å handfare | handfarer | handfor | har handfart | handfar! |
| å håndfare | håndfarer | håndfor | har håndfart | håndfar! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| handfart + іменник | handfart + іменник | den/det handfarte + іменник | handfarte + іменник | handfarende |
| håndfart + іменник | håndfart + іменник | den/det håndfarte + іменник | håndfarte + іменник | håndfarende |
Значення та вживання
røre med hendene;
ta på, kjenne på