Bokmålsordboka
grunnfast
прикметник
| однина | множина | ||
|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | |
| grunnfast | grunnfast | grunnfaste | grunnfaste |
Значення та вживання
- som ikke kan flyttes;på fast grunn
Приклад
- grunnfaste vindmøller på havet
- som ikke lar seg påvirke eller forandre;
Приклад
- hun er grunnfast i sine prinsipper