Bokmålsordboka
forblinde
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å forblinde | forblinder | forblinda | har forblinda | forblind! |
| forblindet | har forblindet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| forblinda + іменник | forblinda + іменник | den/det forblinda + іменник | forblinda + іменник | forblindende |
| forblindet + іменник | forblindet + іменник | den/det forblindede + іменник | forblindede + іменник | |
| den/det forblindete + іменник | forblindete + іменник | |||
Походження
fra lavtysk; av for- (2Значення та вживання
ta dømmekraften fra
Приклад
- være forblindet av fordommer;
- la seg forblinde av tanken på økonomisk vinning