Bokmålsordboka
anakoluti
іменник чоловічий
однина | множина | ||
---|---|---|---|
неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма |
en anakoluti | anakolutien | anakolutier | anakolutiene |
Вимова
anakolutiˊПоходження
av gresk anakoluthia ‘uten sammenheng’, av an- og akolouthos ‘følgende, samsvarende’; jamfør an- (2Значення та вживання
brudd på sammenhengen i setningsbygningen;
overgang til en annen setningsstruktur enn den en først begynte med;
for eksempel slutt og snakk for slutt å snakke