Bokmålsordboka
finregne
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å finregne | finregner | finregna | har finregna | finregn! |
| finregnet | har finregnet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| finregna + іменник | finregna + іменник | den/det finregna + іменник | finregna + іменник | finregnende |
| finregnet + іменник | finregnet + іменник | den/det finregnede + іменник | finregnede + іменник | |
| den/det finregnete + іменник | finregnete + іменник | |||
Значення та вживання
regne (2, 2) nøye
Приклад
- jeg har ikke finregnet på det