Bokmålsordboka
snorkle
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å snorkle | snorkler | snorkla | har snorkla | snorkl!snorkle! |
| snorklet | har snorklet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| snorkla + іменник | snorkla + іменник | den/det snorkla + іменник | snorkla + іменник | snorklende |
| snorklet + іменник | snorklet + іменник | den/det snorklede + іменник | snorklede + іменник | |
| den/det snorklete + іменник | snorklete + іменник | |||
Значення та вживання
svømme under vann med snorkel (1)
Приклад
- jeg snorklet rundt i bukta