Bokmålsordboka
forrigle
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å forrigle | forrigler | forrigla | har forrigla | forrigl!forrigle! |
| forriglet | har forriglet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| forrigla + іменник | forrigla + іменник | den/det forrigla + іменник | forrigla + іменник | forriglende |
| forriglet + іменник | forriglet + іменник | den/det forriglede + іменник | forriglede + іменник | |
| den/det forriglete + іменник | forriglete + іменник | |||
Значення та вживання
i maskin eller anlegg: sette inn sperre eller blokkering mot uønsket bruk eller manøvrering