Bokmålsordboka
mercerisere
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å mercerisere | merceriserer | merceriserte | har mercerisert | merceriser! |
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| mercerisert + іменник | mercerisert + іменник | den/det merceriserte + іменник | merceriserte + іменник | merceriserende |
Вимова
mærseriseˊreПоходження
etter navnet til den britiske kjemikeren John Mercer, 1791–1866Значення та вживання
behandle bomull slik at den blir blank og sterk