Bokmålsordboka
drunte
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å drunte | drunter | drunta | har drunta | drunt! |
| druntet | har druntet | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| drunta + іменник | drunta + іменник | den/det drunta + іменник | drunta + іменник | druntende |
| druntet + іменник | druntet + іменник | den/det druntede + іменник | druntede + іменник | |
| den/det druntete + іменник | druntete + іменник | |||
Походження
jamfør dansk drunte ‘gå tungt og sent’Значення та вживання
Приклад
- drunte av gårde;
- drunte på sofaen