Bokmålsordboka
dobbeltsjekke
дієслово
| інфінітив | теперішній | минулий | теперішній доконаний | імператив |
|---|---|---|---|---|
| å dobbeltsjekke | dobbeltsjekker | dobbeltsjekka | har dobbeltsjekka | dobbeltsjekk! |
| dobbeltsjekket | har dobbeltsjekket | |||
| дієприкметник минулого часу | дієприкметник теперішнього часу | |||
|---|---|---|---|---|
| чоловічий / жіночий рід | середній рід | означена форма | множина | |
| dobbeltsjekka + іменник | dobbeltsjekka + іменник | den/det dobbeltsjekka + іменник | dobbeltsjekka + іменник | dobbeltsjekkende |
| dobbeltsjekket + іменник | dobbeltsjekket + іменник | den/det dobbeltsjekkede + іменник | dobbeltsjekkede + іменник | |
| den/det dobbeltsjekkete + іменник | dobbeltsjekkete + іменник | |||
Значення та вживання
sjekke én gang til