Bokmålsordboka
avveining, avveging, avvegning, avveiing
іменник чоловічий або жіночий
| рід | однина | множина | ||
|---|---|---|---|---|
| неозначена форма | означена форма | неозначена форма | означена форма | |
| чоловічий | en avveging | avvegingen | avveginger | avvegingene |
| en avvegning | avvegningen | avvegninger | avvegningene | |
| en avveiing | avveiingen | avveiinger | avveiingene | |
| en avveining | avveiningen | avveininger | avveiningene | |
| жіночий | ei/en avveging | avveginga | avveginger | avvegingene |
| ei/en avvegning | avvegninga | avvegninger | avvegningene | |
| ei/en avveiing | avveiinga | avveiinger | avveiingene | |
| ei/en avveining | avveininga | avveininger | avveiningene | |
Значення та вживання
det å veie ulike alternativer opp mot hverandre;
det å vurdere nøye
Приклад
- en vanskelig avveining;
- en avveining mellom ulike hensyn