Advanced search

Nynorsk dictionary 5 entries

verb

frå italiensk; av latin improvisus ‘uventa, utenkt’

arrangere i all hast;
få i stand med dei hjelpemiddel ein har for handa
Example
- ein improvisert pressekonferanse;
- dei måtte improvisere for å få til ei løysing
komponere, dikte eller liknande på ståande fot
Example
- improvisere over eit tema

verb

syngje;

improvisere stev (2);

samrøde på vers som ein lagar i farten

noun masculine

dsjæmˊsesjen

frå engelsk , opphavleg ‘samkome for å improvisere’

(framføring med) improvisatorisk samspel av (jazz)musikarar

noun masculine

frå italiensk; jamfør improvisere

det å framføre eit musikkstykke, dikt eller liknande utan førebuing;
det å improvisere (2)
Example
- teaterstykket har rom for improvisasjon og innspel frå publikum
musikkstykke, dikt eller liknande som er improvisert
Example
- tala var ein improvisasjon
det å gjere noko spontant og utan førebuing
Example
- evne til improvisasjon er viktig i jobben

verb

gjennom mellomalderlatin, frå gresk; av fantasi

sleppe fantasien laus;
dikte opp;
dagdrøyme, fabulere
Example
- fantasere om å reise verda rundt
tale i ørske
Example
- ho hadde feber og låg og fantaserte
spele noko som ein komponerer eller varierer i same stunda;
improvisere