Nynorskordboka
bunke 1
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein bunke | bunken | bunkar | bunkane |
Etymology
norrønt bunki ‘skipslast’Senses and Example Sentences
stabel (1) av papir, bøker eller liknande
Example
- ein bunke med gamle blad
Set phrases
- snu bunkengjere det same som ein har gjort før;
byrje frå byrjinga igjen- lærarar som snur bunken;
- politiet snudde bunken for å sikre seg alle spor