Nynorskordboka
vrangvillig, vrangviljug, rangvillig, rangviljug
adjective
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | |
| rangviljug | rangviljug | rangviljuge | rangviljuge |
| rangvillig | rangvillig | rangvillige | rangvillige |
| vrangviljug | vrangviljug | vrangviljuge | vrangviljuge |
| vrangvillig | vrangvillig | vrangvillige | vrangvillige |