Nynorskordboka
vikar
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein vikar | vikaren | vikarar | vikarane |
Etymology
av latin vicarius ‘som kjem i staden for’Senses and Example Sentences
person som mellombels tek over ei stilling for ein annan
Example
- skaffe vikar;
- ha berre vikarar til lærarar;
- ho steppa inn som vikar for sjefen