Nynorskordboka
vagabond
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein vagabond | vagabonden | vagabondar | vagabondane |
Etymology
gjennom fransk, frå latin vagari ‘streife omkring’; samanheng med vagSenses and Example Sentences
Example
- leve som ein ekte vagabond