Nynorskordboka
utarte
utarta
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å utartaå utarte | utartar | utarta | har utarta | utart!utarta!utarte! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| utarta + noun | utarta + noun | den/det utarta + noun | utarta + noun | utartande |
Etymology
frå tysk ausartenSenses and Example Sentences
utvikle seg til noko verre
Example
- sparinga kan utarte til griskleik;
- diskusjonen utarta til krangel