Nynorskordboka
underkjenne
underkjenna
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å underkjennaå underkjenne | underkjenner | underkjende | har underkjent | underkjenn! |
| underkjente |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| underkjend + noun | underkjent + noun | den/det underkjende + noun | underkjende + noun | underkjennande |
| underkjent + noun | den/det underkjente + noun | underkjente + noun | ||
Senses and Example Sentences
- kjenne ugyldig
Example
- underkjenne vedtaket
- verdsetje for lågt;
Example
- ein skal ikkje underkjenne innsatsen hans