Nynorskordboka
tilbaketur
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein tilbaketur | tilbaketuren | tilbaketurar | tilbaketurane |
Senses and Example Sentences
tur (1, 2) tilbake (3), til skilnad frå framtur
Example
- tilbaketuren gjekk greitt;
- ein maskindel på tilbaketur