Nynorskordboka
steinhogge
steinhogga
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å steinhoggaå steinhogge | steinhøgg | steinhogg | har steinhogge | steinhogg! |
| steinhogger | steinhogde | har steinhogd | ||
| har steinhogt |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| steinhoggen + noun | steinhogge + noun | den/det steinhogne + noun | steinhogne + noun | steinhoggande |
| steinhogd + noun | steinhogd + noun | den/det steinhogde + noun | steinhogde + noun | |
| steinhogt + noun | ||||
Senses and Example Sentences
- gjere ei øks, ein ljå eller liknande ukvass med at reiskapen treffer mot ein stein
Example
- steinhogge øka;
- slåttekaren banna stygt da han steinhogg ljåen
- i overført tyding: gjere ei feilvurdering;mislykkast
Example
- ho steinhogg da ho skulle overtale styret