Nynorskordboka
sorti
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein sorti | sortien | sortiar | sortiane |
Etymology
frå fransk, av sortir ‘gå ut’Senses and Example Sentences
bortgang eller utgang, særleg frå ei scene;
det å gå av frå ei stilling eller avslutte ein karriere;
avslutning
Example
- ein verknadsfull sorti;
- ein trist sorti