Nynorskordboka
skjegge, skjeggje
skjegga, skjeggja
verb
| infinitive | present | past | present perfect | imperative |
|---|---|---|---|---|
| å skjeggaå skjegge | skjeggar | skjegga | har skjegga | skjegg!skjegga!skjegge! |
| å skjeggjaå skjeggje | skjeggjar | skjeggja | har skjeggja | skjegg!skjeggja!skjeggje! |
| perfect participle | present participle | |||
|---|---|---|---|---|
| masculine / feminine | neuter | definite form | plural | |
| skjegga + noun | skjegga + noun | den/det skjegga + noun | skjegga + noun | skjeggande |
| skjeggja + noun | skjeggja + noun | den/det skjeggja + noun | skjeggja + noun | skjeggjande |
Senses and Example Sentences
- bli skjeggete
- rake skjegget av;
Example
- skjegge seg