Nynorskordboka
skinke 1
noun feminine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ei skinke | skinka | skinker | skinkene |
Etymology
frå lågtysk ‘lårbein’; samanheng med skankSenses and Example Sentences
- (kjøt frå) lår frå bakbein av gris (eller anna dyr)
Example
- hengje opp ei skinke til speking
- som etterledd i ord som
- parmaskinke
- spekeskinke
Example
- få vondt i skinka