Nynorskordboka
blamasje
noun masculine
| singular | plural | ||
|---|---|---|---|
| indefinite form | definite form | indefinite form | definite form |
| ein blamasje | blamasjen | blamasjar | blamasjane |
Pronunciation
blamaˊsjeEtymology
frå tysk; jamfør blamereSenses and Example Sentences
det å blamere seg;
ord, åtferd som ein blamerer seg med